Tá an gaeilge an habair is conspóideacha san Teastas Sóisearach. Is fuath liom an habair seo. Tá sé deacair agus ní feicim an phointe. Tuigim an cúis go foghlaimid Gaeilge ach ní tuigim an cúis go raibh orainn scríobh scéal agus litir deacair. Ní thog sé sonas againn as an gaeilge.
Tá súil agam go bheith habair níos éasca le foghlaim é an gaeilge. Ní raibh phointe le scrúdu ró-deacair é. Is é an scrúdú Gaeilge an scrúdu is deacair san Teastas Sóisearach. Tá súil agam nach bhfuil scrúdu gaeilge orainn ach beith measúnú leanúnach i gaeilge níos easca le an scrúdú.
D’féach mé ó na samplaí thuaslaite nach taitníonn an gaeilge mar teanga le áon duine. Ach shíl mé go raibh teanga suimúile é agus tá sé deas chun a bheidh abailte teanga difrúil a caint. Tá sé uathúil mar níl siad abalta Gaeilge ag caint i aon tír eile. Tá stair iontach leis an teanga agus tá sé uathúil.
Ní raibh mé cinnte go raibh fonn orm ag foghlaim gaeilge mar a dtéann sé roghnach í bhlian a chuig agus a sé. (mais é do thoil é Enda Kenny!). Mar ní athrú siad an scrúdú, Ní déan mé é. Ní déan mé é freisin mar a raibh fonn orm staidear abair eile, abair usáideach.
Cad a shíl tú é? Scríobhfaidh do tuairimí i nGaeilge, chomh fada agus is feidir leat!
(Psssst! http://translate.google.com/#)
